Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Μικροί σοφοί




















Έργο του λαϊκού τεχνίτη Ηλία Προκοπίου.

Μικροί σοφοί.


Υπάρχουν άνθρωποι , άνθρωποι της δουλειάς, του μόχθου που δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να σπουδάσουν, να διαβάσουν να μορφωθούν.
Ήταν αναγκασμένοι να παλεύουν τη ζωή για να ζήσουν και πολλές φορές να συντηρήσουν και κάποιους άλλους.
Δε έμειναν όμως και με σταυρωμένα χέρια.
Με μελέτη ( όσο μπορούσαν)’από συζητήσεις και κουβέντες με μορφωμένους ανθρώπους, το μυαλό τους άνοιξε.
Μπορείς να κάνεις κουβέντα μαζί τους για χίλια πράγματα και να εκπλαγείς από τις γνώσεις τους.
Και που βέβαια ποτέ δεν θα σου κοπανίσουν στο κεφάλι τσιτάτα του Σπινόζα, του Καντ, του Έγελ ¨η του Νίτσε για να ισχυροποιήσουν την άποψη τους.
Ούτε και θα χρησιμοποιήσουν λέξεις και φράσεις ξεσηκωμένες από τα βιβλία μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσουν
Θα σου μιλήσουν ήρεμα και απλά όπως αυτοί ξέρουν.
Θα σου μιλήσουν και θα σε κοιτούν στα μάτια.
Και θα βλέπεις μέσα τους τη σοφία μαζί με καλοσύνη.
Αυτά που θα σου πουν είναι σκέψεις και λόγια δικά τους , προϊόν περισυλλογής.
Όταν χτίζουν τούβλα, πέτρα, τα χέρια δουλεύουν μηχανικά, όμως το μυαλό σκέπτεται, αναπτύσσει, γεννά.
Χτες για παράδειγμα σε κουβέντα με τον φίλο μου τον Ηλία ,παλιό πετρά ,μου έλεγε πως.
--Άδικα λέμε πως τα γιδοπρόβατα μας δίνουν το κρέας, το γάλα, το μαλλί και το δέρμα.
--Σκέψου ποιος να δίνει το δέρμα του
--Τα παίρνουμε και με πολύ άγριο τρόπο.
--Απλώς μας αρέσει να ωραιοποιούμε τα πράγματα.
--Να τα ιδεολογικοποιούμε.
--Όπως το να βαπτίζουμε κάποιους κατακτητές σε εκπολιτιστές
που λέει ο Παντελής πρώην χτίστης τούβλων.
Μπορεί η ζωή να μη με αξίωσε να παρακολουθήσω τους σοφούς του κόσμου να διδάσκουν στα μεγάλα πανεπιστήμια.
Έχω όμως φίλους «μικρούς σοφούς» που τους αγαπώ πολύ και μου αρέσει να κουβεντιάζω μαζί τους.
Ανθρώπους που άμα κερδίσεις την εμπιστοσύνη τους θα σού ανοίξουν την καρδιά τους.
Και θα δείς πως οι γνώσεις τους “γνώσεις καρδιάς” δεν είναι κατώτερες από τις βιβλιακές γνώσεις.
Ιδιαίτερα μπροστά σε ένα τζάκι που θα ψήνεται κάποιο παΐδι και θα ρουφάμε κάνα ποτήρι ρητινίτη οίνο.

Χαρισμένο σ'αυτούς που αγαπώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου