Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Μελισσοκομικές αναμνήσεις.

Μελισσοκομικές αναμνήσεις.



Θεσσαλία μετά το 1980.
Ήμουν μερικά χρόνια επαγγελματίας μελισσοκόμος.
Όμως παρά το ότι είχα κάμει αρκετά μελίσσια (κάπου 400), ήμουν πολύ φτωχός.
Και γιατί δεν είχα πάρει ακόμα καλές παραγωγές και γιατί με έτρωγαν τα χρέη στην αγροτική τράπεζα(άλλη πληγή μεγάλη για τους αγρότες).
Είχα βάλει ένα ποδήλατο παλιό (από αυτά που λέγανε νταλίκες) σε ένα παλιό πολυβολείο στο σιδ. Σταθμό στα Φάρσαλα
και το πρωί έπαιρνα το τραίνο από το Βόλο και κατά τις 7,30 κατέβαινα στο σταθμό.(Δούλευε τότε η γραμμή Βόλου- Καλαμπάκας.
Τώρα το έχουν καταργήσει.) .
Είχα κόλα, φόλες, φουσκοτήρα
Καβαλούσα το ποδήλατο και γυρνούσα στα χωριά της περιοχής που είχα σκορπίσει τα μελίσσια για επιθεώρηση.
«Μπαρακλή*, Τατάρι**, Δρίσκολι***,Σαρίκα****, Γκατσόμπασι*****,Βιτζιλέρ******,Δεμερλί******* κ. τ. λ.

Περίπου 40-50 χιλιόμετρα.
Από τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή μου οι πρωινές βόλτες στο κάμπο με ποδήλατο.
Μερικές μέρες που είχα δουλειά πολύ κοιμόμουν σε κάποιο ύψωμα για το κουνούπι και συνέχιζα την άλλη μέρα.
Καμιά φορά τύχαινε και τελείωνα αυθημερόν.
Έπαιρνα τότε το τραίνο που γύριζε αργά το βράδυ στο Βόλο.
Μια φορά πολύ κουρασμένος, πολύ λερωμένος από τον ιδρώτα και τη σκόνη της Θεσσαλίας και τα μαλλιά ανακατωμένα , μισοκοιμόμουν στα καθίσματα (αντικριστά ¨η πλάτη με πλάτη όπως στα παλιά τραίνα).
Πίσω μου κάθονταν δυο κορίτσια Θεσσαλές.
Σε κάποια στιγμή τις άκουσα να λέει η μια στην άλλη.
--Λες αυτός ο χάλιας να έχει ψείρες??
Μάλλον με είχαν πάρει για χίπι τουρίστα.
Τι μου ήρθε τότε??
Έκανα πως ξύνω το κεφάλι μου, πως πιάνω μια ψείρα και τη σπάω με τους αντίχειρες.
(Χαρακτηριστική χειρονομία που έκαναν οι γυναίκες στα χωριά για κοριούς, ψήλους ,ψείρες.).
Με ένα ουρλιαχτό τα κορίτσια βρέθηκαν στην άλλη άκρη του βαγονιού!.

Παλιές ονομασίες χωριών της περιοχής Φαρσάλων




*= Βαμβακού
**=Ζωοδόχο πηγή
***=Κρήνη
****=Αύρα
*****=Υπέρεια
******=Ελληνικό


*******=Σταυρός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου