Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Το φως των αστεριών


























Φως των αστεριών


Μέχρι εκείνο το βράδυ έζησα.

Τότε χάθηκα κάπου στην μικρή έρημη ακρογιαλιά.

Μέσα στη θάλασσα με τα κορμιά μας να λαμπυρίζουν και να καίγονται

Και 'γώ να ενώνομαι με το ασημί φως των αστεριών που σε έλουζε.

Και να γίνομαι φωτιά που σε τύλιγε

Χυνόμουν πάνω σου σαν ασημένια φωτιά

Και όσο χυνόμουν τόσο άδειαζα.

Και το κορμί σου να ιριδίζει

βγάζοντας απόκοσμες λάμψεις

Μέχρι που άδειασα εντελώς.

Και έμεινα ένα σκέτο περίβλημα

Έμειναν μόνο τα ρούχα μου,

πεταμένα στην άκρη της άμμου

μέχρι που κι'αυτά ένα κύμα με φύκια και άμμο τα σκέπασε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου