Φωλιά

Nov 9, 2008 10:06 AM

by Νίκος

Ν'αμουν ελιά στα Σάλωνα
και κλίμα στ Βοστίτσα
ν'άμουν και στην Αράχοβα
Δραγάτης στα κορίτσια
Να'χα φωλιά στο Παρνασσό
και στο Μοριά λημέρι
να φέρνει βλάχος το τυρί
βλαχούλα το χαμπέρι

Δημοτικό

Νεράϊδες και τσοπάνηδες.

Nov 5, 2008 1:11 AM

by Νίκος

Για Νεράϊδες¨η
Τα βάσανα των τσοπάνηδων

Ότι θυμάμαι από την αφήγηση της Γιαγιάς μου.
¨η ότι θυμάμαι χαίρομαι.

>Νεράιδες έχει κάθε λογιών.
>Της θάλασσας, πανέμορφες, λίγο άγριες, δυσπρόσιτες, εμφανίζονται τις νύχτες με βαριά καταιγίδα,ακόμα και με αστροφεγγιά, αλλά που δεν ακούστηκε να κάνουν κακό σε κανέναν.
>Κάνουν αυτό που θέλουν και ύστερα χάνονται. Και τι θέλουν??
>Συνήθως να χορέψουν στην αμμουδιά και πολύ σπάνια να κάνουν έρωτα με κάποιο τσοπάνη.
>Μετά έχουμε τις νεράιδες των πηγών και των ποταμών.
>Πιο αγαθά πλάσματα αυτά,πιο ήμερα.
>Ερωτιάρες,χορευταρούδες και τους αρέσει και το τραγούδι.
>Ο καθείς μπορεί να τις ακούσει τη νύχτα με γλυκό καιρό να τραγουδούν προ πάντων την άνοιξη μαζί με τα αηδόνια και τα κοτσύφια.
>Ακόμα και να χορεύουν μπορεί να τις πετύχεις στις ανοιχτωσιές και στα αλώνια.
>Πολλοί τσοπάνηδες και ξομάχοι παινεύονται πως κάποια νύχτα κάποια νεράιδα τους ερωτεύτηκε παράφορα.
>Δεν ακούστηκε ποτέ να κάμουν κακό σε θνητό.
>Αντίθετα χαρά μεγάλη είναι να τις δείς να χορεύουν, να τις ακούσεις να τραγουδούν ¨η ακόμα καλύτερο να πλαγιάσεις μαζί τους.
>Όλα αυτά τα ξωτικά αντιπαθούν τούς νοικοκυραίους..
>Είναι τόση η περιφρόνηση που δείχνουν σ'αυτούς που ποτέ δεν εμφανίστηκε καμιά τους σε νοικοκύρη.
>Γι'αυτό και οι “νοικοκυραίοι” και οι “σοβαροί άνθρωποι ”υποστηρίζουν με πάθος πως δεν υπάρχουν και όλα είναι παραμύθια.
>Απ' τη ζήλεια τους το κάνουν
Και μετά έχουμε και τις νεράιδες των πηγαδιών.
>Παράξενα, σκοτεινά πλάσματα, πανέμορφες βέβαια που μεταχειρίζονται την ομορφιά τους μαζί με χιλιάδες άλλα κόλπα να γελάσουν τσοπάνηδες και άλλους ξομάχους ¨η διαβάτες της νύχτας.
>Χωρίς να νοιάζονται για το κακό που προκαλούν τους σέρνουν στα ανήλιαγα λημέρια τους.
>Κανένας δεν ξέρει τίποτε για την τύχη αυτών των άτυχων.
>Λένε πως αφού τους γλεντήσουν σαν τις αρχαίες γυναίκες της Λήμνου, τους πνίγουν.
>Αν δεν μπορούν να σε πάρουν μαζί τους, “δεν τούς είναι βολετό” , θα σου πάρουν τη μιλιά ¨η τα μυαλά..
>Από αυτό και έχουμε τόσους νεραϊδοπαρμένους “οπως τους λέει ο λαός” στο τόπο μας.
>Ευτυχώς που αυτά τα σκοτεινά πλάσματα είναι λίγα,και έτσι γλυτώνουν αρκετοί άντρες,.
>Γιατί μάτια μου μόνο στους άντρες κάνουν κακό.
>Βέβαια τα τελευταία χρόνια οι νοικοκυραίοι παρόλο που φωνάζουν πως αυτά είναι μύθοι και να μη τους πιστεύουμε γεμίσανε την ύπαιθρο με φώτα νέον.
>Ξέρουμε δα πόσο τα ξωτικά μισούν το ηλεκτρικό φώς.
>Ανέχονται το λύχνο, άντε και τη λάμπα πετρελαίου μα δεν μπορούν το ηλεκτρικό.
>Ιδιαίτερα το νεον.
>Μου κάνει φοβερή εντύπωση το μίσος που έχουν οι “σοβαροί” και η εξουσία στα πλάσματα αυτά”της φαντασίας μας” όπως τα λένε..
>Τα πολεμούν με κάθε τρόπο με λύσσα παράλογη.
>Ευτυχώς που οι έφηβοι αρέσκονται να σπάνε τις λάμπες φωτισμού δοκιμάζοντας τις σφεντόνες τους.
>Και κάπως κρατιέται μια ισορροπία.
>Καί έτσι και εμείς οι μη νοικοκυραίοι βλέπουμε ακόμα από καμιά καί αν είμαστε τυχεροί μπορεί και να μας ερωτευτεί.
>Γιατί μάτια μου τί αξίζει η ζωή αν δεν σε ερωτευθεί έστω και μια νεράιδα??

Ακος Δασκαλόπουλος.

Oct 31, 2008 8:41 PM

by Νίκος

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΚΟ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟ
Στις 6 Νοεμβρίου ημέρα Πέμπτη

και ώρα 21.30 στο Café του βιβλιοπωλείου Ιανός η βραδιά είναι αφιερωμένη στον ΑΚΟ

ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟ και τα τραγούδια του, με αφορμή τα 10 χρόνια από τον θάνατό του

Θα μιλήσουν οι φίλοι του Λευτέρης Παπαδόπουλος,Γιώργος Νταλάρας, Νότης Μαυρουδής, Αχιλλέας Θεοφίλου, Νίκος Ντόκας.

Τραγούδια του θα ερμηνεύσουν ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής με τον Παναγιώτη Μάργαρη και την Αναστασία Μουτσάτσου.

Επίσης θα τραγουδήσουν ο Παντελής Θαλασσινός, ο Παντελής Θεοχαρίδης ,η Μαρία Λούκα ,η Νόνα Βουδούρη και ο Ανδρέας Λάφης.

Έκτακτος προσκεκλημένος ο Χρήστος Θηβαίος.

Θα χαιρετήσουν την εκδήλωση η Ελευθερία Αρβανιτάκη,ο Μίνος Μάτσας κα

Την επιμέλεια της βραδιάς έχει ο Αγγελος Σφακιανάκης

Την ορχήστρα φροντίζει και παίζει κοντραμπάσο ο Τάκης Φραγκούς.

Γιώργος Βασιλάκης μπουζούκι

Μίλτος Χρυσανθίδης κιθάρα

Λάζαρος Σαμαράς ακορντεόν

Βρύσες.

Oct 30, 2008 11:17 PM

by Νίκος

Τα χωριά πάντα χτίζονταν κοντά σε πηγές νερού.

Οι βρύσες λοιπόν παίζανε σημαντικό ρόλο στη ζωή του τόπου.

Οι νοικοκυρές με τα λαγήνια από τη νύκτα να κουβαλήσουν το νερό το αναγκαίο για τη λάτρα και για το πιόμα.

Εκεί περιμένοντας τη σειρά τους θα άλλαζαν απόψεις, μαθαίναν τα νέα του χωριού και οι ανύπαντρες θα γνωρίζανε τον έρωτα “με τα μάτια” με τους νέους που φυλάγαν καρτέρι να περάσει η καλή τους.

Σήμερα χωρίς νερό , χωρίς ανθρώπους , ρημάζουν στη μοναξιά τους

Χαρισμένο σε αυτούς που αγαπώ

με τη ευχή να είναι καλά και ας με πληγώνουν.

Λουλούδια κουμαριάς.

Oct 27, 2008 11:19 PM

by Νίκος

Σήμερα γιορτάζουν οι Δημήτρηδες και οι Δημητρούλες

Να στείλω λουλούδια κουμαριάς, τα τόσο αρωματικά και

όμορφα για να τους γλυκάνω τη βραδιά.

Το νησί είναι ολάνθιστο.

Και ένα άρωμα ελαφρύ πλανιέται στην ατμόσφαιρα.

Προχτές είχα τις μαύρες μου.

Τώρα τα βλέπω όλα αισιόδοξα.

το μονοπάτι στο Πουρί.

Oct 27, 2008 9:05 AM

by Νίκος

Η θέα.




















Η φθορά.

Από το πράσινο στο κόκκινο του φθινοπώρου.

Τώρα στην εποχή του αυτοκινήτου βάλαμε τις μπολτόζες και κόβοντας,γκρεμίζοντας, και τσαλαπατώντας φτιάξαμε δρόμους να πηγαίνουμε με τα θυριώδει μας 4χ4.
Χαλάσαμε και τα αρχαία μονοπάτια μερικά απ'αυτά έργα τέχνης στρωμένα με καλντερίμι για να βαδίζει το πόδι ¨η το ζωντανό.
Ένα από τα ελάχιστα που έχουν μείνει είναι ο παλιός επαρχιακός δρόμος Γλώσσας-Σκοπέλου στο τμήμα Μαχαλά- Κλήμα
Σε μερικά σημεία η θέα σου κόβει την ανάσα.

Μικροί σοφοί

Oct 22, 2008 1:39 AM

by Νίκος

Έργο του λαϊκού τεχνίτη Ηλία Προκοπίου.

Μικροί σοφοί.


Υπάρχουν άνθρωποι , άνθρωποι της δουλειάς, του μόχθου που δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να σπουδάσουν, να διαβάσουν να μορφωθούν.
Ήταν αναγκασμένοι να παλεύουν τη ζωή για να ζήσουν και πολλές φορές να συντηρήσουν και κάποιους άλλους.
Δε έμειναν όμως και με σταυρωμένα χέρια.
Με μελέτη ( όσο μπορούσαν)’από συζητήσεις και κουβέντες με μορφωμένους ανθρώπους, το μυαλό τους άνοιξε.
Μπορείς να κάνεις κουβέντα μαζί τους για χίλια πράγματα και να εκπλαγείς από τις γνώσεις τους.
Και που βέβαια ποτέ δεν θα σου κοπανίσουν στο κεφάλι τσιτάτα του Σπινόζα, του Καντ, του Έγελ ¨η του Νίτσε για να ισχυροποιήσουν την άποψη τους.
Ούτε και θα χρησιμοποιήσουν λέξεις και φράσεις ξεσηκωμένες από τα βιβλία μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσουν
Θα σου μιλήσουν ήρεμα και απλά όπως αυτοί ξέρουν.
Θα σου μιλήσουν και θα σε κοιτούν στα μάτια.
Και θα βλέπεις μέσα τους τη σοφία μαζί με καλοσύνη.
Αυτά που θα σου πουν είναι σκέψεις και λόγια δικά τους , προϊόν περισυλλογής.
Όταν χτίζουν τούβλα, πέτρα, τα χέρια δουλεύουν μηχανικά, όμως το μυαλό σκέπτεται, αναπτύσσει, γεννά.
Χτες για παράδειγμα σε κουβέντα με τον φίλο μου τον Ηλία ,παλιό πετρά ,μου έλεγε πως.
--Άδικα λέμε πως τα γιδοπρόβατα μας δίνουν το κρέας, το γάλα, το μαλλί και το δέρμα.
--Σκέψου ποιος να δίνει το δέρμα του
--Τα παίρνουμε και με πολύ άγριο τρόπο.
--Απλώς μας αρέσει να ωραιοποιούμε τα πράγματα.
--Να τα ιδεολογικοποιούμε.
--Όπως το να βαπτίζουμε κάποιους κατακτητές σε εκπολιτιστές
που λέει ο Παντελής πρώην χτίστης τούβλων.
Μπορεί η ζωή να μη με αξίωσε να παρακολουθήσω τους σοφούς του κόσμου να διδάσκουν στα μεγάλα πανεπιστήμια.
Έχω όμως φίλους «μικρούς σοφούς» που τους αγαπώ πολύ και μου αρέσει να κουβεντιάζω μαζί τους.
Ανθρώπους που άμα κερδίσεις την εμπιστοσύνη τους θα σού ανοίξουν την καρδιά τους.
Και θα δείς πως οι γνώσεις τους “γνώσεις καρδιάς” δεν είναι κατώτερες από τις βιβλιακές γνώσεις.
Ιδιαίτερα μπροστά σε ένα τζάκι που θα ψήνεται κάποιο παΐδι και θα ρουφάμε κάνα ποτήρι ρητινίτη οίνο.

Χαρισμένο σ'αυτούς που αγαπώ.

Το φως των αστεριών

Oct 20, 2008 11:45 AM

by Νίκος

Φως των αστεριών


Μέχρι εκείνο το βράδυ έζησα.

Τότε χάθηκα κάπου στην μικρή έρημη ακρογιαλιά.

Μέσα στη θάλασσα με τα κορμιά μας να λαμπυρίζουν και να καίγονται

Και 'γώ να ενώνομαι με το ασημί φως των αστεριών που σε έλουζε.

Και να γίνομαι φωτιά που σε τύλιγε

Χυνόμουν πάνω σου σαν ασημένια φωτιά

Και όσο χυνόμουν τόσο άδειαζα.

Και το κορμί σου να ιριδίζει

βγάζοντας απόκοσμες λάμψεις

Μέχρι που άδειασα εντελώς.

Και έμεινα ένα σκέτο περίβλημα

Έμειναν μόνο τα ρούχα μου,

πεταμένα στην άκρη της άμμου

μέχρι που κι'αυτά ένα κύμα με φύκια και άμμο τα σκέπασε.

Ο τρελός

Oct 15, 2008 4:16 PM

by Νίκος

Όποια και νά'σαι
ότι και να'σαι
έλα και κανε μου συντροφιά
δε σου ζητάω να μ'αγαπήσεις
λίγη ζητώ παρηγοριά.

Λαϊκό τραγούδι

================

Ο τρελός

Το χωριό μου, όπως και κάθε Ελληνικό χωριό έχει πολλούς τρελούς
Τρελούς κάθε ειδικότητας. Πτυχιούχους και μη.
Ένας τρελός και φίλος μου (μόνο τρελός μπορεί να είναι φίλος μου)
μου έφερε αυτό το ποίημα και απαίτησε να το δημοσιεύσω.
Και είπα να μην τού χαλάσω χατίρι.

==========================

Και έρχονται στιγμές

έρχονται ώρες

βραδιές

ατέλειωτες παγωμένες βραδιές

που λαχταράς μια φωνή

ένα χάδι

και

δεν υπάρχει για σένα.

Νιώθεις άδειος

υπόλογος στον εαυτό σου

κατηγορούμενος

και

η νύχτα στοιχειώνει μέσα σου.

Και αν σου τύχει

στο δρόμο σου σε κουρσάρους να πέσεις

κουρσάροι ψυχών να σε βρουν

νομίζεις πως τη σωτηρία βρήκες.

Για σωτηρία παίρνεις το κούρσεμα.

και αφήνεσαι.

Βλέπεις αυτοί πολλά τεχνίτες είναι.

Και ύστερα με πλοίο λεηλατημένο

χωρίς τιμόνι

χωρίς άρμενα

πρέπει το ταξίδι να συνεχίσεις

Όμως ξέρεις να

πως τη στιγμή πού σε κούρσεψαν

κέρδος ήταν για σένα

όσο και αν

μεγάλο κόστος

πρέπει να πληρώσεις.

=================

Αφιερομένο στούς τρελούς και στούς "αλιτες"

Αμπθα μας σε σκεπτόμαστε.

Το Μαϊστράλι

Oct 12, 2008 10:42 AM

by Νίκος

Μαϊστράλι

Και 'κει που είχαν όλα βαλτώσει, και μια γλυκερή αίσθηση σήψης άρχισε να πλανιέται στην ατμόσφαιρα, φύσηξε το μαϊστράλι.
Ένα νεαρό ,δροσερό μαϊστράλι που μας γέμισε βουνίσια αρώματα.
Να'σαι καλά μαϊστράλι που ξέρεις να δίνεις ζωντάνια και φρεσκάδα.
Νά'σαι καλά, ότι και νά'σαι, όποιο και νά'σαι και να μας ξανάρθεις.

Μαϊστράλι μας να μας ξανάρθεις!!